Oddziaływanie wygięć w tył na organizm
Oddziaływanie wygięć w tył na organizm

Bez skupiania się na konkretnej asanie można powiedzieć, że:

  • Wygięcia do tyłu wzmacniają tylną powierzchnię krążków międzykręgowych, a otwierają przednią stronę kręgosłupa, co zapobiega zmianom zwyrodnieniowym kręgów i wy-padaniu krążków międzykręgowych w kierunku do tyłu. Pozycje te pobudzają odżywianie kości, co może zapobiec zmianom związanym z osteoporozą. Zatem w kontekście kręgosłupa wygięcia w tył aktywizują go, pobudzają, rozgrzewają, uelastyczniają
    i odżywiają
    .

  • Praktykowanie wygięć do tyłu poza tym rozciąga przestrzeń klatki piersiowej, zwiększa wydajność płuc oraz powoduje zwiększenie wydajności serca, co jest gwarancją właściwego funkcjonowania całego organizmu. A dokładnie: wygięcia do tyłu wzmacniają i uelastyczniają mięśnie klatki piersiowej, zapewniając poprawę nasycenia tlenem pęcherzyków płucnych, zwiększenie cyrkulacji krwi, zaś pojemność życiowa płuc, mająca tendencję do obniżania się wraz z wiekiem, może być utrzymana na podobnym poziomie przez całe życie.

  • Wygięcia do tyłu działają też energetyzująco, a to objawia się wzmożeniem metabolizmu komórkowego i stymulacją gruczołów dokrewnych, głównie nadnerczy, przysadki
    i tarczycy. W wyniku praktykowania wygięć do tyłu następuje
    wzrost tętna i ciśnienia krwi, co z kolei pobudza układ nerwowy, wymuszając jego większą wydajność. Zwiększa się także jego wytrzymałość i odporność na stres.

  • Wygięcia do tyłu rozciągają narządy jamy brzusznej, rozszerzają przeponę, stymulują nerw błędny. Nerki są ściskane, a to zapewnia ich stymulację. Poprawia się też funkcjonowanie jajników i prostaty.

 

Najważniejszą z asan będących wygięciami do tyłu wydaje się:

urdhva mukha śvanasana. Stanowi ona podwaliny wygięć do tyłu. Jest to pierwsza
z pozycji, w której klatka piersiowa jest intensywnie rozszerzana. Pozycja ta pozwala usunąć sztywność i ból pleców. W tej asanie pojawia się również nacisk na brzuch, co korzystnie wpływa na trawienie, mimo że plecy wyginają się w łuk. Nacisk na brzuch wzmacnia narządy brzucha. W tej asanie kręgosłup otrzymuje więcej przestrzeni, a klatka piersiowa rozszerza się, zwiększając pojemność płuc.

Przyglądając się pozycjom nauczanym na poziomie początkującym, warto wspomnieć, że dhanurasana (pozycja łuku) i śalabhasana (pozycja świerszcza) są korzystne dla osób cierpiących na dyskopatię, co oznacza też, że pomagają uśmierzyć bóle w okolicy krzyżowej
i lędźwiowej. Ponadto ś
alabhasana przynosi ulgę w przypadkach zaburzeń żołądkowych
i wzdęć.

 

Urdhva mukha śvanasana i ustrasana (pozycja wielbłąda) to pozycje przygotowujące do zaawansowanych wygięć do tyłu. Wzmacniając bowiem takie narządy, jak płuca, serce, wątroba, nerki i trzustka, przygotowują je do tego, aby były w stanie wytrzymać wysiłek podczas bardziej wymagających wygięć do tyłu.

 

Często podczas wykonywania wygięć do tyłu poza bólem pleców można doświadczyć braku tchu, oddech może być przyspieszony, mogą też pojawić się nudności, ból głowy lub zawroty. Przyczyną tych objawów są głównie sztywność mięśni pleców i spowolnienie pracy wątroby. Urdhva mukha śvanasana i ustrasana pozwalają usunąć wymienione przeszkody.

 

Z bardziej zaawansowanych asan warto wspomnieć o bhekasanie (pozycja żaby), która – poza korzystnym wpływem na narządy brzucha – wzmacnia kolana, uśmierza reumatyczny
i artretyczny ból w stawach kolanowych.

 

Należy też zwrócić uwagę na urdhva-dhanurasanę (pozycja wzniesionego łuku, mostek), która rozpoczyna serię zaawansowanych pozycji wygięć do tyłu. Dzięki temu że całkowicie napina kręgosłup, wzmacnia go. Wzmacnia też okolicę nadgarstków. I tak jak inne wygięcia do tyłu stymuluje gruczoły dokrewne, tonizuje nerki i reguluje pracę układu moczowo-płciowego, a także reguluje menstruację. Zapobiega zmianom degeneracyjnym w arteriach serca, reguluje ciśnienie krwi i poprawia krążenie w całym ciele.

 



Pliki (2)

do góry
Sklep jest w trybie podglądu
Pokaż pełną wersję strony
Click Shop | Hosting home.pl